سپیدار

سلام به همه دوستان، راستش می خواستم عید غدیر را به همه تبریک بگویم دیدم بهتر است که این وبلاگ را تکانی بدهم و به خاطر تبریک به دوستان هم که شده چند خطی بنویسم. امیدوارم همگی خوش و سلامت باشید. اول اینکه برای خودم و تمام دوستان کنکوری آرزوی موفقیت دارم. ای دوستانی که از پل کنکور گذشته اید برای ما در پل ماندگان هم دعا کنید که به سلامت بگذریم. از من به همه دوستان نصیحت : اگر من تهران بودم هر طوری شده از این علی آلکس و اون بهزاد خان آغداشی عیدی این عید را می گرفتم. این از من! مشهد هم این روزها جشن و سرور فراوانی به خود دیده، تو این یک هفته سه چهار جا مهمانی دعوت بودیم که جای شما خالی نرفتیم. همه دعوت ها هم ماشاءالله  خوش رنگ و لعاب - قابل توجه دکتر! – هوا هم مثل اکثر شهرهای ایران سرد سرده. خصوصا گونه ای غریب از آن دسته آنفلانزاهای به اصطلاح افغانی که فیل را از پا در می آورد چند باری به شهر یورش آورده که الحمدلله از همه به جز یکی جان سالم بدر بردیم. حالا من مانده ام توی این سرما چطور می شه هفت هشت نفر پا می شن می روند گرگان خونه این امیدجان مداح. ما که دلمان می خواست برویم اما از ترس سیل و کولاک و احیانا بعضی مشکلات دیگر نرفتیم.خب، دوستان به جای ما. راستش را بخواهید دلم برای همه تنگ شده، این کنکور خدا وکیلی عجب فشاری دارد! گاهی وقت ها کمر آدم را می شکند. برای همین به شدت التماس دعا.

اما بعد، فکر کردم چند خطی از خطبه غدیر را برای دوستان بنویسم. خودم که خیلی استفاده بردم و خواندن تمام خطبه را سر فرصت به همه دوستان جدا توصیه می کنم. جدا از این که کلام آخرین پیامبر خدا است و یک سند تاریخی عظیم، سرشار از اعجازهای ادبی و اندیشه های ناب و بکر در خداشناسی ، جهان شناسی و قرآن شناسی است :

بسم الله الرحمن الرحیم

ستایش خدای را سزاست که در یگانگی اش بلندمرتبه و در تنهایی اش به آفریدگان نزدیک است. سلطنتش پر جلال و در ارکان آفرینش بزرگ است. بی آنکه مکان گیرد و جا به جا شود، بر همه چیز احاطه دارد و بر تمامی آفریدگان به قدرت و برهان خود چیره است.

حمیدا لم یزل، محمودا لا یزال و مجیدا لا یزول، و مبدئا و معیدا

و کل امر الیه یعود. بارئ المسموکات و داحی المدحوات

و جبار الارضین والسماوات، قدوس سبوح، رب الملائکه والروح ...

همواره ستوده بوده و خواهد بود و مجد و بزرگی او را پایانی نیست. آغاز و انجام از او و برگشت تمامی امور به سوی اوست. اوست آفریننده ی آسمان ها و گستراننده ی زمین ها و حکمران آنها. دور و منزه از صفات پدیده هاست و در منزه بودن خود از تقدیس همگان برتر. هموست پروردگار فرشتگان و روح، افزونی بخش آفریده ها و نعمت ده خلق شدگان.

به نیم نگاهی دیده ها را ببیند و دیده ها هرگز او را نبینند. کریم است و بردبار و شکیبا. رحمتش عالم گیر است و عطایش منت گذار، در انتقام بی شتاب و در کیفر سزاواران عذاب، صبور و شکیباست. بر نهان ها آگاه و بر درون ها دانا، پوشیده ها بر او روشن است و پنهانی ها آشکار. او راست فراگیری و چیرگی بر هر هستی. نیروی آفریدگان از او، و توانایی بر هر پدیده ای ویژه ی اوست. او را همانندی نیست و هموست ایجادگر هر موجود در تاریکستان لاشئ ، جاودانه و زنده و عدل گستر، جز او خداوندی نباشد و اوست ارجمند و حکیم...

بخواهد و به انجام رساند. اراده کند و حکم نماید. بداند و بشمارد. بمیراند و زنده گرداند. نیازمند و بی نیاز سازد. بخنداند و بگریاند. نزدیک آورد و دور برد. باز دارد و عطا نماید...نیکوکاران را نگاهدار است و رستگاران را یار، مومنان را صاحب اختیار و جهانیان را پروردگار. آنکه در همه احوال سزاوار سپاس است و ستایش آفریدگان...

و اکنون به عبودیت خویش و پروردگاری او گواهی می دهم و وظیفه خود را در آنچه وحی شده است انجام می دهم مباد که از سوی او عذابی فرود آید که کسی یارای دور ساختن آن از من نباشد هر چند توانش بسیار و دوستی اش با من خالص باشد، چرا که اعلام فرموده اگر آنچه نازل کرده به مردمان نرسانم، وظیفه ی رسالتش را انجام نداده ام. و خداوند تبارک و تعالی امنیت از مردم را برایم ضمانت کرده و هو الله الکافی الکریم. پس آنگاه خداوند بر من چنین وحی  فرستاد :

« یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک فان لم تفعل فما بلغت رسالته

والله یعصمک من الناس ... ای فرستاده ما! آنچه از سوی پروردگارت

بر تو فرود آمده بر مردمان ابلاغ کن، و گرنه رسالت خداوندی را به انجام

نرسانده ای و او تو را از آسیب مردمان نگاه می دارد... » (مائده، آیه 67)

ای مردمان! او را برتر بدانید. چرا که هیچ دانشی نیست مگر اینکه خداوند آن را در جان من نوشته و من نیز آن را در جان پیشوای پرهیزگاران، علی، ضبط کرده ام. او امام مبین است که خداوند در سوره ی یاسین چنین از او یاد می کند :

« و کل شئ احصینه فی امام مبین » (یس،آیه 12)

ای مردمان! به خدا سوگند که پیامبران پیشین به ظهورم مژده داده اند و اکنون من فرجام و برهان بر آفریدگان آسمانیان و زمینیانم...ای مردمان، خداوند عز و جل از روی منت و احسان این والایی را به من بخشید و البته که خدایی جز او نیست. بدانید که تمامی ستایش ها در همه ی روزگاران و در هر حال و مقام ویژه ی اوست...ای مردمان! همانا او – علی(ع) - همجوار خداست که در کتاب عزیزش او را چنین یاد کرده:  

« ان تقول نفس یا حسرتا علی ما فرطت فی جنب الله و ان کنت لمن السخرین

 تا آنکه مبادا کسی در روز رستاخیز بگوید : افسوس که درباره ی هم جوار خداوند

 کوتاهی کردم و در حق خود ظلم و تفریط کردم و وعده های خدا را

مسخره و استهزاء نمودم.»( زمر، آیه 56)

ای مردمان، به راستی که شیطان اغواگر، آدم را با رشک از بهشت رانده مبادا شما به علی رشک ورزید که اعمالتان ویران  و گام هایتان لغزان خواهد گشت. آدم به خاطر یک اشتباه به زمین هبوط کرد و حال آنکه برگزیده ی خداوند عز و جل بود. پس چگونه خواهید بود شما و حال آنکه شما شمایید و دشمنان خدا نیز از میان شما...

سوگند به خدا که سوره ی والعصر درباره ی اوست :

« والعصر، ان الانسان لفی خسر، الا الذین امنوا

و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصو بالصبر.»

...